《劝学古诗》（荀子）汲汲學問而不及，竟日而愈學而愈癡，愈博愈極，愈鑽牛角，可使人休，取消成。四肢壯健而無所用，饑饉而無所得，衣暖而無所被，煩擾而無所歸，要無所歡，如彼朧而無影，逝而不反。聰明而欲專而不常，當其道者盡之而已，亦已達神奇莫知之極矣，狂者亦其理宜也。余謂學貴實而不貴言者，言貴辯而不貴論者，論貴學而不貴著者，著貴行而不貴名者，名貴無瑕而不貴大者，大貴鬥而不貴戰者。
《劝学古诗》（荀子）
汲汲學問而不及，竟日而愈學而愈癡，愈博愈極，愈鑽牛角，可使人休，取消成。
四肢壯健而無所用，饑饉而無所得，衣暖而無所被，煩擾而無所歸，要無所歡，如彼朧而無影，逝而不反。
聰明而欲專而不常，當其道者盡之而已，亦已達神奇莫知之極矣，狂者亦其理宜也。
數能察之，處之忽忽然而不知所受，如城中之人，遠攻所為，若彼城之人，遠攻所受，饑寒之苦贓，若彼連坐持戰之饑者也。
余謂學貴實而不貴言者，言貴辯而不貴論者，論貴學而不貴著者，著貴行而不貴名者，名貴無瑕而不貴大者，大貴鬥而不貴戰者。
式微微絜，安而無事也，矯護如果危，勁者亦似衰，君子不可不事也。
夫窮竟之學，言辯者，無不肯答也；論學者，無不肯察也；察以為明也，明以為大也；大則賞，賞則勸，勸則後生皆習焉。
故曰：學貴實而不貴言者，言貴辯而不貴論者，論貴學而不貴著者，著貴行而不貴名者，名貴無瑕而不貴大者，大貴鬥而不貴戰者。
(拼音版)
jí jí xué wèn ér bù jí, jìrì ér yù xué ér yù chī, yù bó yù jí, yù zuān niú jiǎo, kě shǐ rén xiū, qǔ xiāo chéng.
sì zhī zhuàng jiàn ér wú suǒ yòng, jījǐn ér wú suǒ dé, yī nuǎn ér wú suǒ bèi, fánrǎo ér wú suǒ guī, yào wú suǒ huān, rú bǐ lóng ér wú yǐng, shì ér bù fǎn.
cōng míng ér yù zhuān ér bù cháng, dàng qí dào zhě jìn zhī ér yǐ, yì yǐ dá shén qí mò zhī jí yǐ, kuáng zhě yì qí lǐ yí yě.
shù néng chá zhī, chǔ zhī hū hū rán ér bù zhī suǒ shòu, rú chéng zhōng zhī rén, yuǎn gōng suǒ wéi, ruò bǐ chéng zhī rén, yuǎn gōng suǒ shòu, jī jī zhī kǔ zāng, ruò bǐ lián zuò chí zhàn zhī jī zhě yě.
yú wèi xué guì shí ér bù guì yán zhě, yán guì biàn ér bù guì lùn zhě, lùn guì xué ér bù guì zhuó zhě, zhuó guì xíng ér bù guì míng zhě, míng guì wú xiá ér bù guì dà zhě, dà guì dòu ér bù guì zhàn zhě.
shì wēi wēi jié, ān ér wú shì yě, jiǎo hù rú guǐ, jìn zhě yì shì wú bù, jìng zhě yì shì cuī, jūnzǐ bù kě bù shì yě.
fū qióng jìng zhī xué, yán biàn zhě, wú bù kěn dá yě; lùn xué zhě, wú bù kěn chá yě; chá yǐwéi míng yě, míng yǐwéi dà yě; dà zé shǎng, shǎng zé quàn, quàn zé hòu shēng jiē xí yān.
gù yuē: xué guì shí ér bù guì yán zhě, yán guì biàn ér bù guì lùn zhě, lùn guì xué ér bù guì zhuó zhě, zhuó guì xíng ér bù guì míng zhě, míng guì wú xiá ér bù guì dà zhě, dà guì dòu ér bù guì zhàn zhě.
